Refleksja

Św. Jan Chrzciciel, prorok znad Jordanu, woła do wszystkich, którzy oczekują Mesjasza: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże”. Mamy więc robić to, co możliwe, aby porzucić marazm, bierność i samowystarczalność. Wszystko po to, aby spotkać się z przychodzącym Jezusem, nie przespać czasu Jego przyjścia. Wielu ludzi odczytuje wezwanie do nawrócenia dopiero w trudnych i bolesnych momentach swojego życia, jak choroba czy śmierć najbliższych. Jednak Bóg nawet z trudnej po ludzku sytuacji może wyprowadzić duchowe dobro. Trwa to tym dłużej, im dłużej człowiek próbuje tylko o własnych siłach pokonywać życiowe trudności.

Św. Jan Chrzciciel swoim życiem i słowem wskazuje nam, w jaki to sposób należy przygotować się na przyjście Pana: przez pokutę, zerwanie z grzechem, odrzucenie ciemności a wejście w pełnię blasku zbawczej łaski Chrystusa. Bóg, podobnie jak w Starym i Nowym Testamencie, także i dziś posyła swoich proroków. Jednym z nich jest papież Franciszek. Swoim życiem i nauczaniem pokazuje Boga, który nieustannie wychodzi do człowieka, by go obdarować Sobą. Wystarczy wspomnieć, jak w czasie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia Papież przekazał nam wiele czytelnych znaków i gestów służących nawróceniu. Mamy całą listę papieskich spotkań w ramach tzw. piątków miłosierdzia. Zaczęło się od niespodziewanej wizyty we Wspólnocie św. Karola, która liczy 55 osób przechodzących terapię odwykową. To spotkanie stało się niewątpliwie mocnym wsparcie w walce z uzależnieniem. Potem był dom Arki (tworzony przez osoby niepełnosprawne intelektualnie oraz ich asystentów), pogotowie ratunkowe i oddział neonatologii, wreszcie wioska SOS. Jubileusz zakończyło spotkanie z dwiema grupami: więźniów i bezdomnych.

Adwent jest czasem, który sprzyja naszym duchowym poszukiwaniom. Papież Franciszek zachęca, aby porzucić wygodną kanapę lenistwa, obojętności i bylejakości. A założyć buty aktywnego wędrowca, pielgrzyma. I wyruszyć w drogę, która wiedzie przez pustynię nawrócenia do nieba. Warto więc podejmować ciągły wysiłek w nawracaniu się. Nie wystarczy usłyszeć głos proroka, trzeba jeszcze na niego świadomie odpowiedzieć, wyznając za Psalmistą: „Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg”. I dostrzegać wokół siebie również innych, którzy czekają na nasze zainteresowanie, przyjaźń, czy konkretny dar serca. Zwykle najtrudniej rozstać się z błędnymi wyobrażeniami religijnymi. Wyznawanie religii dzieciństwa jest dla nich czymś znacznie wygodniejszym niż odważenie się na głębszy wzrost w wierze i w ufności do Boga. Łatwiej odmówić „paciorek”, „litanijkę”, „pomodlić się do Bozi”, niż sięgnąć po Pismo św., by w świetle słowa Bożego solidnie przeanalizować swoje życie, przygotować się na spotkanie z Bogiem w niedzielnej Eucharystii.

Jeśli chcesz przygotować drogę Panu, musisz prawdziwie uwierzyć w Bożą moc! A prawdziwie uwierzyć, to powierzyć siebie Bogu wraz ze wszystkim, co stanowi moją codzienność, powołanie, świat, w którym żyję i pracuję. Jeśli chcemy autentycznie wierzyć, a nie tylko od czasu do czasu „oddychać powietrzem religijnym”, mamy scalać prawdziwą wiarę w Chrystusa z naszym życiem. Już dziś.  

                                              ks. Leszek Smoliński

Złota myśl tygodnia

Milczenie i wstrzemięźliwość – w słowach, w używaniu rzeczy, środków przekazu i mediów społecznościowych – są nie tylko „ozdobnikami” lub cnotami, ale istotnymi wymiarami życia chrześcijańskiego.

                                           Papież Franciszek

Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 14.

4. Braterskie upomnienie

Rozpoczniemy od odczytania słów samego Jezusa, który mówi: „Gdy brat twój zgrzeszy [przeciw tobie], idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi! A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik!” (Mt 18, 15-17). Wołanie Jezusa, które przed chwilą usłyszeliśmy, dotyczące upomnienia grzesznika z myślą o jego zbawieniu, jest najpierw zdecydowanie wielkim zadaniem wszystkich reprezentantów, przedstawicieli Boga na tej ziemi, czyli krótko mówiąc, nas, kapłanów, pasterzy. Już w Starym Testamencie Mojżesz i prorocy, mężnie stawali w obronie Bożego ładu, Bożej sprawiedliwości. Można jeszcze szerzej powiedzieć, że protestowali, napominali i stawali w obronie tego wszystkiego, co Boże.

Ten, który na przełomie Starego i Nowego Testamentu był zwiastunem Zbawiciela – św. Jan Chrzciciel, uczynił to w sposób wyjątkowo mocny i wymowny. Dla nas, kapłanów i pasterzy jest on wyrazistym przykładem, jak upomnieć się o Boży ład w świecie. Właśnie trzymam w ręku ikonkę świętego Jana Chrzciciela, którą niedawno otrzymałem na piętnastolecie mojej posługi biskupiej. Widać na niej, że święty Jan Chrzciciel jest bardzo zasmucony, ponieważ jest to ten moment, kiedy przebywa w więzieniu i – można powiedzieć – wokół jest ciemno.

Przychodzi mu bowiem ponieść bardzo mocne, trudne konsekwencje jasnego upomnienia Heroda: „Nie wolno ci mieć żony twego brata” (Mk 6, 18). Teraz wydaje mu się, że nawet Pan go opuścił. Wysyła swoich uczniów w poselstwie do Jezusa z zapytaniem: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?” (Mt 11, 3). W odpowiedzi na to pytanie Pan Jezus zwrócił Janowi uwagę na to, w jaki sposób ma rozeznać Jego obecność, a mianowicie, że dzieje się to, co było zapowiedziane, a ponadto dodał do tego słowa błogosławieństwa, które rozświetliło tę Janową ciemność. Pięknie pokazuje to ikona: „A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi” (Mt 11, 6).

Moi Drodzy, to jest dla nas bardzo ważne światło. My nie możemy dać się zastraszyć, nie możemy obawiać się konsekwencji, które mogą nas spotkać w związku z tym, że będziemy mieli odwagę napomnieć, upomnieć się o Boży ład. Tym bardziej w tym dzisiejszym świecie, gdzie Boży ład tak się lekceważy, wręcz depcze, narusza, niszczy. Trzeba nam mówić głośno o tym, co jest Boże i co nie jest Boże, nazywać zło po imieniu, bez względu na konsekwencje. A na trudne chwile, które przyjdą – bo przyjdą i będą nam towarzyszyć – weźmy ze sobą to światło, które otrzymał Jan: „A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi”. Ono ciągle jest aktualne.

                                                         bp Andrzej Czaja

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia

8 grudnia 1854 r. papież Pius IX w bulli Ineffabilis Deus ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny: " Oświadczamy, ogłaszamy i orzekamy, że przez Boga jest objawiona, a przeto przez wszystkich wiernych mocno i stale ma być wyznawana nauka, według której Najświętsza Dziewica Maryja w pierwszej chwili swego Poczęcia została zachowana wolną od wszelkiej zmazy pierworodnej winy". "Pierwsza chwila" - to moment, w którym dusza Maryi została stworzona i dana ciału, a więc zaczęła istnieć osoba Maryi. Stworzenie i uświęcenie Maryi są jednoczesne, nie ma ani chwili, w której istniejąc - nie byłaby uświęcona.
Bulla papieska mówi, że jest to "nauka przez Boga objawiona", tzn., że musi być zawarta w Piśmie Świętym albo w Tradycji. Już w pierwszej Księdze Starego Testamentu (por. Rdz 3, 15) jest mowa o zwycięstwie Maryi nad grzechem i szatanem. W Nowym Testamencie, przy Zwiastowaniu, Archanioł mówi: "Bądź pozdrowienia, pełna łaski" (Łk 1, 28).
Naukę o Niepokalanym Poczęciu jako pierwsi wyraźnie głosili i oparli na podstawach teologicznych Ojcowie Franciszkanie. Nauka znajdowała wielu zwolenników w Polsce, a szczególnym czcicielem Niepokalanej był św. Maksymilian Maria Kolbe. Przywilej Niepokalanego Poczęcia uważał za główny w stosunku do innych godności Maryi.
W 4 lata po ogłoszeniu dogmatu przez Piusa IX Matka Boża ukazała się Bernadetcie Soubirous. Było to w Lourdes, 11 lutego 1858 r. Wypowiedziane przez Najświętszą Panienkę słowa: "Ja jestem Niepokalane Poczęcie" były potwierdzeniem dogmatu.
27 listopada 1830 r. Maryja Niepokalana objawiła się s. Katarzynie Laboure, powierzając jej misję wybicia cudownego medalika. Każdy, kto będzie go nosił, cieszyć się będzie opieką Maryi. Najświętsza Dziewica pragnęła, by zwracając się do Niej, mówić: "O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy" .

Porządek nabożeństw

Poniedz. Niepok. Poczęcie NMP

7.oo   Za † Agnieszkę Wieczorek, jej męża, †† z pokr.

10.3o u św. Rocha: Za † ojca Alojzego Hübscher r. śm. † matkę Julię, teściów Apolonię i Ryszarda Kołodziej, † brata Konrada, †† krewnych i d. w cz.

18.oo W int. Dzieci Maryi

Wtorek 9.12.

7.oo   Za †† rodz. Annę i Franciszka Locwi, †† Gertrudę i Rudolfa Fechse, †† z rodz. i d. w cz.

17.oo Za † ojca Karola Lazinka r. śm. , † matkę Marię, †† dziadk 2 str. †† z rodz. Lazinka, Moczko i Kupka

2. Za † chrzestną Anasazję i Johanna Scheitza kuzyna Alojza, † ciotkę Agatę, †† ciotki Scheitza, † Karola Pampuch, †† z rodz. Pampuch

Środa 10.12

7.oo   O powrót do zdrowia

7.oo u św. Rocha: Za †† zalecanych

17.oo Za †† rodz. Gertrudę i Alfonsa Katner, †† z rodz. Katner i Halama.

Czwartek 11.12

7.oo   Za Parafian

17.oo Za †† siostry Marię i Krystynę r. śm., †† rodz. Rozalię i Pawła Kołodziej, † męża Adolfa, pokr. 2 str.

2. Za † Hildegardę Stelmach 30 dz.

Piątek 12.12.

7.oo   Za †† zalecanych

17.oo Do B. Op. z podz. i prośbą o bł. B. z ok. 40 ur. Piotra

19.oo roraty dla młodzieży: Do B. Op. z podz. i prośbą o bł. B., światło Ducha Św. dla Zosii Brzeżańskiej

Sobota 13.12. św. Łucji

8.oo   Za † męża Jerzego Lakota z ok. ur.

18.oo Za †† rodz. Ryszarda i Helgę Kupiciel, † brata Rajmunda †† z pokr.

2. Za † męża i ojca Krzysztofa Wocko, †† z rodz.

III Niedziela Adwentu:

7.oo   Za Parafian         j.pol.

8.15 u św. Rocha: Za †† rodz. Marię i Stefana Pyrek, chrzestnych Zofię i Józefa, †† z rodz. Pyrek i Lazik

9.oo   Za † Marię Pampuch r. śm., †† z pokr., d. w cz.

11.oo Do B. Op. z podz. i prośbą o bł. B. i zdrowie dla Andrzeja Pawlaka z ok. 70 ur.

15.oo Nabożeństwo adwentowe

16.oo u św. Rocha: Za †† Julię, Marię, Martę, Apolonię i Jana Sonsalla

Poniedz. 15.12

7.oo   Do B. Op. z podz. i prośbą o bł. B. dla Marii Pozniak z ok. ur.

17.oo Za † ks. Mariusza Wajmana oraz jego babcię Marię

2. Za † męża i ojca Józefa Kwosek r. śm., †† z pokr. Kwosek, Polok i Emmerling

Wtorek 16.12

7.oo   Za † matkę chrzestną Ewę, † Jerzego Wacławczyka, d. w cz.

17.oo Za †† rodz. Józefa i Wiktorię Jakubik, †† braci ks. Jana i Krystiana, † siostrę Stefanię, jej męża Joachima

2. Za † mamę Marię Twardawską r. śm. i o bł. B. w rodz.

Środa 17.12

7.oo   Za † Waldemara Janus 30 dz.

7.oo u św. Rocha: Za † Marię Kokot I r. śm.

17.oo Za † Łucję Resel r. śm.

Czwartek 18.12

7.oo   Za †† rodz. Marię i Karola Trinczek

17.oo Za † męża Bogusława Czechowskiegoz ok. ur., †† z całego pokr.

2. za † Hildegardę Stelmach od sąsiad.

Piątek 19.12.

7.oo   Za †† Annemarię i Johanna Kociok, †† z pokr.

12.oo Ślub Marcel Olejniczak Dominika Pampuch

17.oo Za † Gertrudę, Marię, Jana Kupczyk, † Edeltraudę i Pawła Skrzypczyk †† z pokr.

2. Za † ojca Jerzego Roj r. śm.

19.oo Roraty dla młodzieży

Sobota 20.12.

7.oo   Za †† rodz. Monikę i Józefa Kwosek

2. Za † Krystynę Czech r. śm.

18.oo Za † ojca i męża Norberta Nogosek, †† dziadk. 2 str.

IV Niedziela Adwentu 21.12

7.oo   Za Parafian         j.niem.

8.15 u św. Rocha: Za † ojca Tomasza Zielonkowskiego z ok. ur. † matkę Elżbietę z ok. ur., †† z pokr.

9.oo   Do B. Op. z podz. i prośbą o bł. B. dla Eryka Kołodziej z ok. 85 ur.

11.oo Do B. Op. z podz. i prośbą o bł. B. dla Łucji Świec z ok. 95 ur.

14.oo Msza św. chrzcielna i w int. Rocznych dzieci: Otto Warzecha, Mikołaj Knapik

16.oo u św. Rocha: Za †† rodz. Krystynę i Joachima Długosz, †† rodz. Szymała i Długosz.